Kolejne spotkanie DKF w Kinie Ratusz

Nowy film Austriaka naznaczony jest gorzką ironią. Akcja "Happy End" nie bez powodu rozgrywa się we francuskim Calais, gdzie na co dzień rozgrywają się dramaty emigrantów. Liczne zamieszki, z którymi nie radziły sobie władze, sprawiły, że to nadmorskie miasto stało się symbolem kryzysu uchodźczego. Haneke skupia się na obrazie bogatego burżuazyjnego rodu, tworząc portret czterech pokoleń i ich problemów psychologicznych. Rodziny rozbitej, której członkowie nieporadnie szukają między sobą porozumienia.

Z "Happy End" wyłania się potworna wizja przyszłości naszego kontynentu, który w oczach Austriaka jest schorowanym, egocentrycznym starcem, szukającym sposobu na samobójstwo. Nie ma dla niego nadziei, bo już nie ma pragnień. Jeśli czegoś chce, to świętego spokoju za wszelką cenę. Panicznie boi się konfrontacji z Innym. Jest lękliwy, a przy tym tkwi w stanie samozadowolenia. Czarnoskórzy uchodźcy, którzy pojawiają się w filmie na marginesie są figurą obcego, nie realnym zagrożeniem. Austriacki reżyser pokazał mocny i gorzki obraz rozkładającej się starej Europy, którą symbolizuje toksyczna, rozpadająca się na naszych oczach rodzina socjopatów. Haneke widzi przyszłość naszego kontynentu w czarnych barwach i bez tytułowego happy endu.