Edukacja polonistyczna ? co to znaczy?

1. Edukacja polonistyczna, na wszystkich etapach edukacyjnych, tzn. od drugiej klasy szkoły podstawowej do trzeciej klasy szkoły ponadgimnazjalnej jest realizacją trzech głównych celów:
a. przygotowania ucznia do odbioru wypowiedzi i wykorzystania zawartych w nich informacji,
b. przygotowania ucznia do analizy i interpretacji tekstów kultury,
c. przygotowania ucznia do tworzenia wypowiedzi.
Co to w praktyce oznacza, czyli jaka jest droga do napisania, np. rozprawki, recenzji lub rozpoznania narracji pierwszoosobowej albo rozróżnienia zdań złożonych podrzędnie?

2. Jak współczesna edukacja polonistyczna radzi sobie z modą na nieczytanie, a więc z ubogim zasobem słów, przytępioną wrażliwością, ograniczonym kontekstem interpretacyjnym, powierzchownym (schematycznym) odczytaniem i rozumieniem, ??
3. W jaki sposób, w domu i w szkole, wzbudzić w dziecku (uczniu) ciekawość polonistyczną; zainteresowanie książką, artykułem prasowym, recenzją filmową, konkursem na sensacyjne opowiadanie czy? romans w trzech aktach? Jakimi metodami posługują się nauczyciele poloniści dla zainteresowania uczniów swoim przedmiotem? Co mogą zrobić rodzice?
4. Jak w żadnym innym przedmiocie, w edukacji polonistycznej można dostrzec przydatność tego, czego my uczymy albo uczniowie uczą się. Czy oprócz sztuki ładnego mówienia i bogatego słownictwa faktycznie są inne korzyści i przydatność treści?
5. Jak żyć? ? pytał w ostatniej kampanii wyborczej pewien plantator papryki z Przysuchy. A co czytać, zapyta wzbudzony ciekawością kandydat na inteligenta? Czy istnieje uniwersalny zestaw lektur, które wypada znać, trzeba znać, bo bez nich byłoby się ćwokiem, w najlepszym wypadku ignorantem (nie mylić z introligatorem).
6. Olek Grotowski ? kompozytor i pieśniarz ? w piosence ?Zachwycenie? tak sportretował polonistkę:

Gdy czasem młoda polonistka
Taka naiwna, schludna taka,
Egzaltowana, świeża, czysta,
Że chciało by się siąść i płakać.

Więc gdy ta polonistka właśnie
Małpując młodopolskie pozy
Wybiegnie o porannym czasie
Boso na łąkę między brzozy,

(?) Z róż i powojów splecie wieńce,
Pomacha rączką do motyla,
Kraśnym obleje się rumieńcem
Widząc jak pszczółka kwiat zapyla.

Coś z Anny German gdy zanuci,
Wyrecytuje coś z Asnyka,
A potem bardzo się zasmuci
Nad żabką, którą bocian łyka,

I chcąc zapłakać nad półtrupem
(bo drugie pół ten bocian urwał)
Wlizie tą bosą nogą w kupę
I wyda okrzyk: ? Ożeż kurwa!

To ? jeśli byłbym na tej łące
Naocznym świadkiem tego zgrzytu ? Jak jestem facet niepijący,
Pół litra wychlałbym z zachwytu!

Czy istotnie najpierw studiowanie, a potem nauczanie tego przedmiotu, wyzwalają w człowieku (tu w kobiecie) niezmierzone pokłady wrażliwości, subtelności, czułości, egzaltacji, pietyzmu i innych, uczuć, ale i czynią zeń nieposkromioną heroinę?