Noc Muzeów w Zduńskiej Woli

Każdy kto w sobotni wieczór odwiedził Muzeum Historii Miasta Zduńska Wola mógł zwiedzić w przewodnikiem placówkę. Otwarto tam również wystawę malarstwa pt. "Nikifor Krynicki i Bertold Zduńskowolski". Ekspozycja czynna będzie w zduńskowolskim muzeum do 12 czerwca br.

- Herman Bertold przez lata funkcjonował w lokalnej pamięci jako "Zduńskowolski Nikifor". To określenie stało się punktem wyjścia do stworzenia wystawy "Bertold Zduńskowolski i Nikifor Krynicki". Pokazujemy prace dwóch twórców funkcjonujących poza oficjalnym obiegiem sztuki, których połączyły podobne doświadczenia życia, ale zupełnie różne sposoby budowania obrazu i patrzenia na codzienność. Na wystawie zobaczyć można pejzaże Hermana Bertolda - lasy, drogi, zwierzęta i światło rozlewające się po krajobrazie, zestawione z pracami Nikifora Krynickiego pełnymi cerkwi, architektury, uzdrowisk i rytmicznie budowanych miejskich przestrzeni. To spotkanie dwóch odmiennych języków malarskich wyrastających z podobnej codzienności - biedy, wykluczenia i tworzenia poza akademickim systemem sztuki. Patrząc na sztukę naiwną i outsider art łatwo zatrzymać się na ich prostocie, deformacji czy pozornej nieudolności. Łatwo pomyśleć, że "każdy mógłby tak namalować". Ale może właśnie wtedy najbardziej potrzebny staje się kontekst - pisze o wystawie MHM Zduńska Wola.

Herman Bertold urodził się w marcu 1885 roku. W Zduńskiej Woli mieszkał w latach 1922 - 1935. Był wyznania ewangelicko-augsburskiego. Bertold był zwany "Zduńskowolskim Nikiforem". Opisywany był jako chory psychicznie nędzarz. Prawdopodobnie żył na utrzymaniu Domu Starców Ewangelickiego Towarzystwa Dobroczynności. Był artystą nieprofesjonalnym. Jego twórczość to malarstwo olejne, najczęściej pejzaże.

Jego twórczość zestawiono z pracami Nikifora Krynickiego - malarza prymitywisty. Nikifor zwany też Nikiforem Krynickim, (właściwie Epifaniusz Drowniak) urodził się w 1895 roku w Krynicy-Zdrój, zmarł tam w 1968. Samouk. Zaliczany do grona najwybitniejszych na świecie malarzy tzw. naiwnych, prymitywistów. Nikifor żył samotnie, w nędzy, przez większość życia uważany za niepełnosprawnego intelektualnie. Był pochłonięty pasją malarską. Dopiero pod koniec życia został doceniony.