Urodziny świętego ze Zduńskiej Woli

W rocznicę urodzin świętego przed tablicą pamiątkową, jaką umieszczono na Muzeum Dom Urodzin Św. Maksymiliana Marii Kolbego, wiązanki kwiatów złożyli prezydent Zduńskiej Woli Konrad Pokora, przewodniczący Rady Miasta Zduńska Wola Tomasz Pohl, sekretarz miasta Izabela Dobrowolska oraz starosta zduńskowolski Wojciech Rychlik z wicestarostą Tomaszem Ziółkowskim.

Maksymilian Kolbe urodził się 8 stycznia 1894 w Zduńskiej Woli. Także 8 stycznia 1894 został ochrzczony w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zduńskiej Woli, jako Rajmund Kolbe. Świętym został ogłoszony 10 października 1982 roku przez papieża św. Jana Pawła II, jako męczennik kościoła katolickiego. Beatyfikacja odbyła się 17 października 1971 w Rzymie.

Urodzony w Zduńskiej Woli święty, jako dziecko wraz z rodziną przeprowadził się do Pabianic. Tam w latach 1897-1907 uczył się w szkole fabrycznej oraz handlowej. W kościele pw. św. Mateusza przystąpił do pierwszej komunii świętej. W 1907 r. podjął naukę w małym seminarium franciszkanów we Lwowie, gdzie w 1910 r. wstąpił do zakonu. Przyjął imię Maksymilian. W 1912 r. wysłano go na studia do Rzymu. W Rzymie w 1918 r. przyjął święcenia kapłańskie. W czasie studiów utworzył stowarzyszenie "Rycerstwo Niepokalanej". Edukację uwieńczyły tytuły naukowe doktora filozofii i teologii. W 1919 r. Kolbe wrócił do Polski. W 1922 r. rozpoczął wydawanie czasopisma "Rycerz Niepokalanej". Przystąpił także do budowy klasztoru w Niepokalanowie. Obiekt otwarty został w 1927 r. Ojciec Kolbe w 1930 utworzył również placówkę misyjną w Nagasaki w Japonii, którą prowadził do 1935 r. Do Polski wrócił w roku 1936. Został wybrany ponownie gwardianem klasztoru w Niepokalanowie. Tam też został aresztowany 17 lutego 1941 r. przez Niemców.

Zakonnik został osadzony w więzieniu na "Pawiaku", a 28 maja 1941 r. skierowany do KL Auschwitz. W obozie otrzymał numer 16 670. Po ucieczce jednego z więźniów, do jakiej doszło pod koniec lipca 1941 r., gdy karą za to dla dziesięciu innych miała być śmierć w bunkrze głodowym, ojciec Maksymilian dobrowolnie poszedł na śmierć w miejsce jednego ze współwięźniów. Dziesięciu skazanych do bloku nr 11 odprowadzono 29 lipca 1941 r. Po dwóch tygodniach, 14 sierpnia 1941 r., w bunkrze żyło jeszcze czterech skazańców, wśród nich ojciec Kolbe. Każdemu z nich wstrzyknięto truciznę. Ciało zakonnika zostało spalone w obozowym krematorium 15 sierpnia, w święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.

Święty Maksymilian przyszedł na świat w domu przy ulicy noszącej wówczas nazwę Browarna, a obecnie imię św. Maksymiliana Marii Kolbego. Ochrzczony został tego samego dnia w kościele pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zduńskiej Woli. Kościół od października 2004 r. jest Sanktuarium Urodzin i Chrztu Świętego Maksymiliana Kolbego, a od stycznia 2009 r. nosi papieski tytuł Bazyliki Mniejszej. W zduńskowolskiej świątyni zachowała się chrzcielnica, którą wykorzystano podczas sakramentu udzielanego świętemu.

8 stycznia 1994 r., czyli w dniu setnej rocznicy urodzin św. Maksymiliana Kolbego w Zduńskiej Woli zostało otwarte Muzeum Dom Urodzin Św. Maksymiliana Marii Kolbego. To budynek wybudowany na potrzeby upamiętnienia postaci wielkiego zduńskowolanina w miejscu, gdzie faktycznie przyszedł on na świat. Oryginalny dom urodzin św. Maksymiliana został częściowo przeniesiony na plac przykościelny parafii WNMP.

Św. Maksymilian jest patronem Zduńskiej Woli od 1998 r. Na pamiątkę kanonizacji św. Maksymiliana Mari Kolbego święto patrona miasta Zduńska Wola obchodzone jest 10 października.