Wystawa rysunków i plakatów Marcina Grabii

Otrzymawszy właśnie informację, że zostałem „wywołany do tablicy”, odpisuję. Proszę Państwa, ależ proszę śmiało komentować. Każdy może wyrazić swoją konstruktywną opinię. Sama krytyka jest także wskazana. Z nich można bowiem wyciągać wnioski do dalszej pracy. Wystawy w BWA jak i każdej innej galerii w Polsce czy na świecie mogą, a wcale nie muszą się podobać. Taka jest kolej rzeczy, tak interpretujemy sztukę i mamy tyle opinii, ilu zwiedzających. Ja sam nie pojawiam się na wszystkich wystawach, a moim zamysłem jest prezentacja części tego co tworzę. Oczywiście jeśli ktoś oczekiwał fajerwerków, to cóż...są artyści o wiele lepsi ode mnie, bardziej utytułowani, etc., i przecież otwarcie o tym mówię. Ktoś wspomniał, że „niestety był i wygląda to nieciekawie”. Opis iście lakoniczny. A same prace, cytując: „takie maluśkie”. Zakładam, że chodzi o rysunki. No cóż, nie dało się ich powiększyć (chyba, że zrobić ksero, ale nie o to chodzi aby pokazać coś w dużym formacie. O ile pamiętam pojawiały się w galerii mniejsze prace, miniatury tkackie, graficzne...), a ponieważ to oryginalne rysunki na papierze w formacie A4, bo przy takim ostatnio pracowałem to tak właśnie wyglądają. W przestrzeni galerii może ten format jest mały, stąd zamysł aranżujących wystawę, aby część z nich była wyeksponowana w dwóch rzędach. Natomiast plakaty to nie banery i są zrealizowane w standardowych wymiarach od B2 do B1. Ja w każdym razie zapraszam wszystkie zainteresowane osoby (malkontentów również) na kuratorskie oprowadzenie po ekspozycji. Chętnie się z Państwem spotkam, porozmawiam, opowiem o wystawie i tym co na niej jest. Myślę, że dialog to najlepsza droga do wymiany wszelkich uwag . PS. tak, teraz to faktycznie ja komentowałem.

To wszystko na wystawie takie maluśkie. Nie dało się tego powiększyć? Nie robi wrażenia, a mogło gdyby było większe.

Panie Tomaszu nie idź pan ta drogą.

Niestety byłam i wygląda to bardzo nieciekawie. Szkoda BWA.

Słaba wystawa niestety. Jedna ze słabszych z ostatnich kilku lat. Do autora prac nic nie mam. Tylko kto zgodził się na ich wystawienie.

I oto kultura wysokich lotów wylądowała na podwórku za BWA. Takie czasy niestety.

No cóż. Nie jest to szczególna wystawa w historii sieradzkiego BWA.