Sieradz. SCK do rozbudowy

Raciborska firma wyłoniona została w drodze postępowania przetargowego ogłoszonego przez Urząd Miasta Sieradza.

Zainteresowanie przetargiem było dużo, bo gotowość do podjęcia się przygotowania dokumentacji wyraziło aż 15 podmiotów. Finalnie to oferta Archidomu okazała się najlepsza (biorąc pod uwagę cenę oraz doświadczenie). Opracowanie dokumentacji projektowej kosztować będzie 134.070,00 zł. 65 tys. zł z tej kwoty pokryje dofinansowanie ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Projekt ma być gotowy do końca października tego roku. Być może nowe Centrum będzie podobne do wariantu przedstawionego w koncepcji przebudowy, która jeszcze w tamtym roku przygotowana została przez sieradzkiego architekta Roberta Dekę. W koncepcji tej można zobaczyć biały, częściowo przeszklony budynek wznoszący się na ponad siedem metrów w górę z wielkim foyer i architekturą nawiązującą do sąsiadującej przestrzeni.

W budynku, który powstałby na działce pomiędzy placem przy teatrze a ul. Warszawską (istniejąca tam kamienica, praktycznie już nie zamieszkana, a należąca do miasta zostałaby rozebrana). Na parterze dwukondygnacyjnego budynku znalazłaby się przede wszystkim nowoczesna sala kinowa (na 100 miejsc), ogromne nowe foyer, reżyserka, pracownia, toalety, szatnia i bufet.

Na piętrze planowane są kolejne pracownie, pomieszczenia administracyjne, antresola i łącznik z obecnym budynkiem centrum. Łączna kubatura nowego budynku wynosić ma ponad 6 tys. metrów kwadratowych.

Dotychczasowe warunki lokalowe obecnego Sieradzkiego Centrum Kultury, szczególnie w dobie tak dynamicznego rozwoju sfery kulturalnej sprawiają, że SCK prowadzi swoją działalność edukacyjno-kulturalną w dużo mniejszym zakresie, niż wynika to z zapotrzebowania naszego regionu.

Obecna siedziba SCK mieści się w budynku wzniesionym w XIX w., który pierwotnie pełnił funkcję stajni pocztowej. W 1870 roku Rada Opiekuńcza dobroczynności Publicznej powiatu sieradzkiego na wniosek swego przewodniczącego Stefana Nowickiego, zakupiła obiekt na publicznej licytacji za sumę 800 rubli z zamiarem urządzenia w nim sali teatralnej. Dochody płynące z tytułu jej użytkowania miały zasilić budżet ochronki dla dzieci. Prace remontowo-adaptacyjne z inicjatywy doktora Józefa Stanisławskiego, a nadzorowane przez budowniczego powiatowego ukończono w 1874 roku.